Met GRNS gaan we op zoek naar nieuwe plekken. De grens tussen Brussel en Vlaanderen, de grens tussen een school en de buurt errond, de grens tussen mensen in gedeelde plekken…

We gaan op zoek naar hoe we van zichtbare en onzichtbare grenzen, ontmoetingsplekken kunnen maken. Hoe we de grens kunnen gebruiken om mensen niet van elkaar weg, maar naar elkaar toe te brengen.

GRNS is meer dan een taalgrens, meer dan een geografische of emotionele grens, GRNS is ook een grijns. Een glimlach, soms liefdevol, soms spottend, een grijnzen om stippellijnen op papier die vaak nog te ver weg staan van de realiteit. Het is onze zoektocht om die realiteit op een eenvoudige manier te verduidelijken, te visualiseren.

GRNS is een zoektocht naar die plekken. Na een eerste project op Abattoir, gaan we op zoek naar nieuwe uitdagingen, nieuwe linken, nieuwe gronden, een nieuwe inspiratiebron. Eens wij een geschikte locatie vinden, of de locatie ons, gaan we met die plek aan de slag. Nooit alleen, altijd met lokale partners en met mensen. We testen onze recepten van Abattoir uit en experimenteren met nieuwe ingrediënten.

We betrekken partners, spelen de rol van matchmaker, pakken de plek samen met omwonenden en gebruikers aan. Aan het einde van het traject laten we een spoor achter. Geen grijze stippellijn, geen barelen of checkpoints, maar een lichtbaken, een vuurtoren. Een ruimte die mensen aantrekt, ontmoeting faciliteert

 

 

GRNS LEO

GRNS LEO moet een plek worden voor mensen, door mensen. Een plek waar leerlingen hun talenten kunnen uitspelen, waar de buurt elkaar kan ontmoeten en waar bruggen worden gebouwd tussen school en samenleving.

De eerste stap is de grens doorbreken. We ontwikkelen een kleine module die zich nestelt op de grens tussen speelplaats/inkom en de parvis voor de school. De structuur is doordacht, licht en modulair. We bedenken ze samen met de “bewoners”. We vullen ze in op hun maat.

Na een groots opgezet experiment in de zomer van 2020 zijn we ervan overtuigd dat de plek potentie heeft. We kijken uit naar de verbouwingen van de school en theaterzaal, en blijven ook de komende jaren van nabij opvolgen hoe we deze plek, als het ware onze achtertuin vanop Abattoir, kunnen omvormen tot een deelplek in de breedste zin van het woord.

RODE POORT

Met GRNS RODE POORT gingen we in 2017 op zoek de grens tussen Brussel en Vlaanderen op een boogscheut van het Atomium, in Strombeek. Het project onderzocht hoe we de grens kunnen gebruiken om mensen niet van elkaar weg, maar naar elkaar toe te brengen. Van Brussel naar Vlaanderen en van Vlaanderen naar Brussel. We testen ons Brussels project in Kuregem uit in Strombeek, door onze recepten, onze tools en onze methodiek te verhuizen naar de Rand van Brussel. 

GRNS  RODE POORT was een eerste zoektocht. We testen onze Brusselse recepten uit en experimenteren met nieuwe ingrediënten. We betrekken partners, spelen de rol van matchmaker, gaan met de plek en de omwonenden aan de slag.

Aan het einde van het traject laten we een spoor achter. Geen grijze stippellijn, geen barelen of checkpoints, maar een lichtbaken, een vuurtoren. Een ruimte die mensen aantrekt, ontmoeting faciliteert. Het wordt onze GRNSPOST. Een containerconstructie midden het grasveld met een uitkijkpost erbovenop. Een tekening van een buurjongen hertekend tot bouwbare realiteit. Waar een collectief van burgers zich achter schaarden en sindsdien verder bouwen aan hun buurtplek, ook zonder ons.

KORO

Een plek voor ontmoeting, een plaats waar we levensverhalen delen en op een gemeenschappelijke toekomst broeden. Koro was een tocht die we in 2018 samen met vele partners ondernamen.

Koro ligt op de hoek van de Albert II-laan en de George Matheusstraat. Ook het Noordstation is vlakbij, een belangrijke toegangspoort voor toeristen en pendelaars. Daarnaast ligt het Maximiliaanpark, de laatste jaren de Brusselse symboolplek voor de vluchtelingenproblematiek. Onze plek ligt dus op een kruispunt voor bewoners, pendelaars en nieuwkomers. Ze is uitermate geschikt om een mengplek te worden, met verschillende perspectieven op de stad, verschillende belangen en verschillende talenten. 

Koro was een inspanning om ondanks de plek verbinding te creëren. Een inspanning die soms succesvol was en vaak ook niet. Het was voor ons vooral een ontdekking van een nieuwe buurt waar nog volop antwoorden voor gezocht worden, nog steeds.